من غلام قمرم غير قمر هيچ مگو

پيش من جز سخن شمع و شکر هيچ مگو


سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از اين بي?خبري رنج مبر هيچ مگو


دوش ديوانه شدم عشق مرا ديد و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هيچ مگو


گفتم اي عشق من از چيز دگر ميترسم

گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگو


من به گوش تو سخنهاي نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلي جز که به سر هيچ مگو


گفتم اين روي فرشته ست عجب يا بشر است

گفت اين غير فرشته ست و بشر هيچ مگو


گفتم اين چيست بگو زير و زبر خواهم شد

گفت ميباش چنين زير و زبر هيچ مگو


اي نشسته تو در اين خانه پرنقش و خيال

خيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگو