نوا (مرکب خوانی)

                          

گروه عارف

محمد فیروزی: بربط

جمشید عندلیبی: نی

اردشیر کامکار: کمانچه.قیچک

ار‌ژنگ کامکار: تنبک

بیژن کامکار: دف

منصور سینکی: تار.بم تار

پرویز مشکاتیان: سنتور

همنواز آواز: محمد موسوی

                                                                                    A   

۱          بگــــذار تــــا مـــــقابل روی تــو بگــذریم 

                                                  دزدیــده در شـــمایل خـوب تو بنگریم           درآمد نوا

۲          شوق است در جدایی و جوراست در  نظر

                                                  هم جور به که طاقت شـوقت نیاوریم            گردانیه

۶          روی ار به روی ما نکنی حکم از آن توست    

                                                   بازآ که روی در قدمــانت بگسـتریم           عشاق قرچه 

۴.الف     ما را سری است با تو که گر خلق روزگار                                       ۴ الف: گَوِشت

۴.ب                                        دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم          ۴ب:بیات راجع    

۵٬۳      گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من                                                ۳.نیشابورک نغمه 

                                               از خــاک بیشتر نه که از خاک کـمتریم          ۵.بیات راجع

۷          ما با توایم و با تو نه​ایم نیست بوالعجب

                                               در حلقه​ایم با تــو و چون حلقه بر دریم           رضوی

۸         نه بوی مهر می​شنویم از تو ای عجب

                                                 نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم           رضوی

۹         از دشمنان برند شکایت به دوستان

                                            چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم          شهناز

۱۰       ما خود نمی​رویم دوان در قفای کس  

                                             آن مــــی​بــرد که مـا به کمـند وی انــدریم          شهناز

۱۱       سعدی تو کیستی که در این حلقه کمند

                                             چـــــنـدان فــتاده​انــــد که مــا صید لاغریم         فرود در شور

                                                                                            { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات} 

                                                                                                                                           

                                                            B

۱          مـــا گـدایـــان خــیل سلطانیم                  شــــهربنـد هــوای جــانانیم        نهفت

۲          بــــنده را نـــام خویشتن نبود                 هـر چه ما را لقب دهند آنیم        نهفت

۳          گــر بــرانــند و گـر ببخشایند                  ره بـــه جــای دگر نمی​دانیم        نهفت               

۴          چـون دلارام مــی​زند شمشیر                 ســر ببازیم و رخ نگردانیم        نهفت

۵          دوستان در هوای صحبت یار                 زر فشانند و ما سر افشانیم       نهفت

ــ           مر خــداوند عـقل و دانش را                 عـیب ما گو مکن که نادانیم       ـــــــ 

۶          هــر گلی نو که در جهان آید                  ما به عشقش هزار دستانیم     نهفت

۷          تنگ چشمان نظر به میوه کنند               مــا تمـــاشا کـــــنان بستانیم     نهفت

۸          تو به سیمای شخص می نگری              مــا در آثـــار صنــع حیرانیم     نهفت

۹          هر چه گفتیم جز حکایت دوست              همه عــــالم به هیچ نستانیم      درآمد ابوعطا

۱۰        ســـعـدیا بــی حضور صحبت یار             همــه عـالم بـه هیچ نستاتیم       درآمد ابوعطا

                                                                      { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}

 

۱.الف       غم زمانه خورم یا فراق یار کشم                                          ۱.الف:درآمدی بر بیات ترک 

۱.ب                                         به طاقتی که ندارم کدام کار کشم        ۱.ب:قطار

۳          نه قوتی که توانم کناره جستن از او

                                        نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم         قطار

۲          نه دست صبر که در آستین عقل برم

                                        نـــه پــای عـقـل که در دامن قرار کشم        قطار

ـــ         ز دوستان به جفا گشت مردی نیست

                                        جــفای دوست زنم گرنه مـــردوار کشم        ـــــــ

۴         چو می توان به صبوری کشید جور عدو

                                        چـــرا صـبور نـــباشم که جور یار کشم        جامه دران

۵         شراب خورده ی ساقی ز جام صافی وصل

                                        ضـرورت اســت که  درد سر خمار کشم       رهاب

۶         گلی چو روی تو گر در چمن به دست آید

                                        کـــمین دیــده سعـــدیش پیش پـــای کشم       رهاب ورود به سه گاه

                                                                                           { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}

۷         الـــهی !آتـــش عشقـم به جان زن          شرر زآن شعله ام بر استخوان زن       درآمد بر سه گاه

۸         چو شمعم بر فروز از آتش عشق           در آن آتـــش دلــم  پــروانه سان زن      اشاره به مویه

۹         هـــزاران غــم به دل اندوته دیرم           بــــه  ســـینه آتـــشی افــروته دیــرم       مویه

۱۰       به یـــک آه ســحر گاه از دل تنگ           هـــزاران مـــدعی را ســـوته دیــرم       زابل فرود به نوا

                                                                                 {بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}


(منبع)